Kajmetë

— Ç’tju bëj unë i mjeri, or djema, i vetëm? Ja vallahi gjithë natën se kam fjetur, duke u menduar për ju. Pyesni dhe Mystesharë ç’kam punuar gjithë natën që të mendohem qysh mund t’u bëhet dermani juve, sa thira edhe kovaçin në mes të natës për këtë sebep!

— Ymër pashai... dhe të paçim sa malet, se juve u kemi vëli nimet!... Në dorë tuaj jemi, si të doni ashtu na bëni.

Si fërkoi duart me gëzim Azis Pasha (2) për mburrjet që i bënë u tha duke nënqeshur:

— Ç’të bëj, or djema; sa mund përpiqemi dhe tani do të vete në maxhliz ku e kam për të shtruar planet e mia, po u lutem mos e përhapni sa të marrë fund puna.

— Meazalla Pasha, meazalla!

— Se nuk e dini ju sa kundërshtime dhe belara më dalin përpara. Edhe më shumë është Poga që nxjerr mendje dhe bej’te dhe kësisoj gjithë ditën e mexhlizit e shkojmë me të. Po sot do t’ja mbledh se mileti pret, prandaj tani do të shkoj dhe në mbrëmje u them çfarë fundi mori.

— Pasha, mileti është me ty, — i përgjigjen, — andaj në qoftë se të kundërshtohet Poga ose ndonjë tjetër na thuaj pa ja bëjmë kurrizë më të butë se barkun!...

— Durim, durim djema, — u tha Azis Pasha, duke shkuar për në mexhliz të ministrave.

Me të hyrë brenda gjen gjithë ministrat rrethuar pranë një tryezë tek shkuleshin me ca vjersha që u ligjëronte Poga. Azis Pasha me një qëndrim madhështor, u tha:

— Gjer kur vallë z. Poga do të na mbajë kësisoj? Poga sot, Poga nesër, thotë bejte e bën kanine, por për miletin kush kujdeset? Vallahi që do të jap istifanë!...

Ismail Qemali përnjëherësh u ngrit dhe i tha me dhelpëri:

— Pësë zemërohesh Pasha? Ne ju po ju prisnim që të vinit, andaj s’kemi hapur as mexhlizin se barrën më të rëndë të Shqipërisë ju e keni...

I krekuar nga këto fjalë Azis Pasha tha:

— Gjitë natën jam menduar me Mystesharë qysh do të bëhet halli se para s’kemi fare në sëndyq, edhe i dhashë karar të bëj “kajme” dhe kësisoj mbarohet puna duke paguar memurët e vjetër si dhe të emërojmë të rinj se shumë vuajnë fakir fukarenjtë...

Ismail Qemali shihej me të tjerët sy më sy kur Azis Pasha u tha:

— Mos u bëni merak për asgjësendi se i mendova të gjitha. Kam thirrur në mes të natës Dalip Kovaçin dhe i tregova planet. M’u zotua se mund të na bëjë një pllakë për “Kajmetë”. Edhe “Kajmetë” do të dalin me dy shqiptarë: toskë e gegë zënë dorë për dore prej 5 lira dhe prej 2 lira!

— Bravo!... Bravo!... se matotheo në e pandeja këtë kurrë prej jush Pasha, — dhe me vrap i shtrëngon dorën Poga Azis Pashës, duke i thënë: — Kam gjetur belanë edhe unë për memurietë po tani mund të vemë sa të duam se gjetë “kajmetë”.

— Ç’janë këto fjalë që kuvendoni, — tha Ismail Qemali, — se është turp po t’i marrë vesh bota. Duhet më parë të kemi florinj pastaj të nxjerrim “kajmet”. Prandaj ju lutem ta lëmë për mexhlizin tjetër punën e kajmeve!”

Me gjithë protestimet e Azis Pashës dhe të Pogës që mund të bëhen “kajmetë” mexhlizi u mbyll dhe ministrat shkuan.

Poga me Azis Pashën shkuan midis kafeneve ku priste gjindja me padurim dhe mbetën të çuditur duke parë Azis Pashën me Pogën, po i nxori nga çudia Azis Pasha duke u thënë:

— Zoti Poga është me miletin dhe së bashku do të përpiqemi për ju, por durim edhe këtë javë sa t’u mbushim kokën, shokëve, qysh bëhen “kajmetë”!...

“Koha”, 1916, nr. 63

(1)	Kajme, tr — Monedhë.
(2)	Azis Pasha ishte Ministër i Financave në Qeverinë e Vlorës.

Më lartë
webmaster@letersi.com