I gjori ibrik!!!

Vrapova dhe unë me të dëgjuar që paralamenti u mbyll dhe deputetët arrinë nëpër shtëpitë. Pikë së pari u sula te miku tim i vjetër Drosgolluni që t’i uroja mirëardhjen edhe të mësoja të rejat e Tiranës.

I shtrirë në kanape dhe me tespiet në dorë po u përgjigjej gjindjes me një seriozitet të madh. Unë jam ose shoh ndonjë endërr thashë vetvetiu, po përnjëherësh mendova që si deputet duke u përzjerë me shkëlqesia dhe diplomatë ka arritur pikën e fundit të diturisë!

Tek po mburej me veprat e mëdha që i solli shtetit, e pyeta për gjendjen ekonomike, për ligjet e reja, për doganën, për monopolin e të tjera, kur Drosgolluni m’u përgjegj: “Këto janë gjëra të vogla dhe as që desha të trazohem me këto. Por për këto punëra pa rëndësi — tha z. deputet Drosgolluni, — zgjodhëm një komision prej pesë shpirt... Po nuk duhet aspak të dëshpëroji nga këto gjëra të vogla, se kur të mblidhemi në vjeshtë do të protestoj edhe me partinë tonë të shemendeferit do t’i rrëzojmë dhe të sjellim aeroplanët!”

Nuk mundja të dëgjoja më këto bisedime të pakripura, prandaj si e përgëzova, e urova që për së shpejti ta shoh kryeministër. Tepër i kënaqur z. deputet Drosgolluni tha që po të marrë frenat e Shqipërisë në dorë do të shohim çudira pasi ishte bërë i njohur me shumë diplomatë!...

Bashkë me mua doli edhe plaku Rexho dhe e pyeta se ç’kuptoi nga fjalët e Drosgollunit?

— Këto kuptova, — tha plaku, — që këto fjalë më kujtuan Parlamentin dhe deputetët e Turqisë më 1878. Atëhere pasi u përpoq Mithat Pashai për konstitucion u zgjodhë deputetë, midis të cilëve kishte pak të mirë. Shumica as që kishin haber çdo me thënë Parlament kështu që kur mbajti sadrazemi fjalën dhe tregoi rëndësinë e Parlamentit iu lut të tregonin nevojat që kish populli.

...Del një që emërohej kryetar i shumicës dhe tha: “Seadetlu Sadrazem Pasha Hazretleri, unë bashkë me shokët jemi tepër të kënaqur nga Baba Dovleti, që na paguan si jo më mirë, po kemi një rixha t’u bëjmë që në Parlament s’ka bollëk meshanera dhe ibrikë!”

Sadrazemi tepër i dëshpëruar e mbylli Parlamentin kur pa se çështja më me rëndësi ishte puna e ibrikut.

I gjori ibrik!...

“Koha”, 1922

Më lartë
webmaster@letersi.com