Letërsi - FISHTA, Gjergj - Anzat e parnasit

	A e din tash, Nakdo Monici,
	Se si hecë n’ketë jetë “cicmici”:
	Se me kangë e pendë e letra
	E me istore — prralla t’vjetra,
5	Veç se e mbajm na shatin n’ujë
	Per t’zezë t’onë e jo t’tjerkujë?...
	S’duhet, jo, sod mendja e hollë
	Per me u ndie n’Romë e n’Stambollë
	Por se duhet veleti,
10	Pak burrni — me shum dredhi;
	Me e mbajtë gjuhën ngrit nder dhambë,
	E me i zgjatun veshët nji pllambë
	Per me ndie se kah fryn era...
	Me vozitë andej m’at-hera,
15	Oh! po besa, e kam pa qeshë.
	N’Shqyptari sod duhen veshë,
	Sa, krejt veshë, tham, do t’jet niri,
	Per me u kapë ku e shtyn dishiri.
	Duhen veshë, e s’duhet tjeter,
20	(M’ndigjo mue, pse asht fjalë e vjetër).
	Duhen veshët me u matë me meter,
	E atbotë s’ke nevojë per leter
	Pse ty puna t’hecë per fille
	E t’qet shkjopa drandofille...
25	— Jo, ma m’thue, se duhet dija,
	Pse sod n’terr ka ngelë Shqypnija
	E pse gjuha, sado vona,
	Kisht’me hupë pa shkrime t’ona. —
	Pse Shqypnija asht n’erresi,
30	Ku po t’dhemb, more zotni?
	Mu, asht per t’ba ma lum e lum!
	Me kenë n’terr edhë ma shum;
	Perse n’terr shum e shum herë
	Gjuehen pare pa tefterë,
35	Edhe n’terr ma se nji niri,
	T’parin vend ka xanë pa hiri
	Ka pasë thanë edhe’i krye-repët:
	Verë e dimen kualt e shkepët
	Gjejn kullosë në dhe të verbë.
40	Pra, zotni, nder mend asht shterbë
	Kushdo sod, a plak a i ri
	Don m’u ba kandil n’Shqypni;
	Pse, qe besa, aj tjeter s’ban,
	Veç se kot rreh ujë n’havan...
45	E i a lanë t’gjith n’tallagan.
	Mbasandej per gjuhë shqyptare
	S’ke pse e ban, jo, kryet matare;
	Pse Shqyptarve, asht tue m’u ba,
	S’u vien gjuha tjeter gja,
50	Veç me pshtjellë e me ngatrrue,
	Per shoshojn veç me shprrallue,
	Punët e mbara me i shkatrrue:
	Sa per kta edhe’i gjuhë magjype
	Na hin n’punë sa gjuha shqype...
55	Posë ksajë fjale, kem’pasë ndi’,
	Kur kem’kenun n’shkollë si fmi,
	Kem’pasë ndie se asht gjuhë barbare
	Njikjo gjuha e jonë shqyptare.
	Pra le t’hupë kjo gjuha e jonë
60	N’dashtë sivjet a n’dashtë ma vonë,
	Pse kjo asht shkalla e qytetnis
	Prej kah rrjedhë drita e Shqypnis...
	E, medjë, kso drite s’re
	Mjaft tue shndritë asht sod mbi ne:
65	Kshtu, po e xam, s’asht drite e vogel
	Qi jo veç se fmi krye-gogel.
	Qi jo veç se kalamaj
	Por magjypë edhë hamaj
	Nepër shkolla — e nepër ksolla
70	Sod na flasin n’gjuhë të hujë,
	Si asht dishiri i s’dij se kujë.
	Per ketë punë mujm me shpresue
	Se per s’mbarit jem’tue shkue;
	Pse, si shqypja t’jet harrue,
75	(Si do mjeshtra e pa’n spjegue),
	Ka me u hapun atbotë Feja,
	Kanë me bijtë lulzime t’reja
	Kanë me u shtuemun fise e... t’dheta,
	E per mjeshtra, — eh, u u ngjatë jeta! —
80	Kanë me çilë bibaj e pata
	Edhë n’mjaltë ka m’u ra spata...
	Qe, pra, ty s’t’bin kurrnji sherr
	Pse Shqypnija t’jese n’terr,
	E pse vendin gjuhës shqype
85	N’dashtë t’i a xajë nji gjuhë magjype.
	Pra, gajret! mos merr n’qafë veten,
	Mos e shkyej ma fort kuleten
	Tuj u rrekë per t’mirë t’Shqypnis.
	Shporru gjuhës e Historis;
90	Shko mbas hyllit t’leverdis,
	Per n’daç shndosh m’u kapun m’breg.
	Sa me istore e Skanderbeg
	Po t’kallzoj, ke me mbetë n’zalle,
	Tue vajtue vehten per t’gjallë
95	Qe edhe vetë per udhë sod t’vuna
	N’do me t’hecë per s’mbarit puna.
	Pra: n’kje send qi nuk m’ndigjove
	Per ketë besë vrik u pendove!
	Un e dij, se ti m’at’anë
100	Tue m’qestisun ke me m’thanë:
	— Pade’i herë se ç’ke fitue
	Me kto kshille qi m’ke çue:
	A veç t’duket nji farë fallit
	Pse, si hut ndeje m’atë breg zallit,
105	Je ma e mbramja birë kavallit? —
	Eh! kadalë, — moj zemer valë,
	Pse vjen moti per kadalë,
	Njado kunguj qi n’ditë t’sodit
	I sheh nalt, sado t’jen rodit,
110	M’beso mue se per nji ditë
	M’ato maje ata s’janë njitë;
	Por janë dashtë do javë e mujë
	Per me i kcye m’qafë tjetërkujë —
	Per m’u njitun ata grreça
115	M’maje t’lisave ’iqindvjeça,
	Kshtu edhe na, kadalë-kadalë
	Si ata kunguj kem’me dalë
	Vrik m’ndo’i maje, e atbotë shih seri
	Se si ndrron me’i herë tefteri.
120	Pra, ndigjo kto kshille t’mbara
	E m’mbajë mik porsi përpara.

Më lartë
webmaster@letersi.com